Yeniçerilerin isyanları, Osmanlı İmparatorluğu’nun bünyesindeki derin ekonomik ve sosyal sorunların bir yansıması olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle, maaşlarının değer kaybetmesi ve geçim sıkıntıları, bu askeri sınıfın huzursuzluğunu artırarak, isyanları tetikleyen unsurlar arasında yer almıştır. Ekonomik haksızlıklar, yeniçerilerin devlet otoritesine karşı çıkışlarını hızlandırmış ve bu durum, imparatorluğun istikrarını tehdit eden bir gelişme haline gelmiştir.
Yeniçeri isyanlarının nedenlerinden biri, değeri düşük parayla (kelp akçe veya kırpık akçe) ulufe (yeniçerilerin üç ayda bir aldıkları maaş) dağıtılmasıydı.
Bu durum, yeniçerilerin maaşlarının satınalma gücünün azalması şikayetiyle isyan etmelerine yol açtı.
